คนมีฝัน

          ทุกคนมีความฝัน แต่หลายคนพอเจออุปสรรคก็เลือกที่จะทิ้งความฝันไป สำหรับเรา การเสียเวลาไป 2 ปีแต่กลับได้เริ่มต้นความฝัน เราว่าคุ้มค่ะ เพราะชีวิตของเราไม่รู้ว่าจะตายวันหรือตายพรุ่ง ถ้าได้ทำฝันของตัวเอง ไม่ทรยศใจตัวเอง ก็รู้สึกว่าได้ใช้ชีวิตแล้ว เราเชื่อว่าที่เราเสียเวลา 2 ปีไปมันก็สมเหตุสมผลนะ เพราะม.ปลายเราไม่อ่านหนังสือเลย ตอนหยุด 1 ปี เราก็แพ้ใจตัวเอง มันก็ยังไม่ถึงเวลาที่ควรจะติด ถ้าเราไปเทียบกับเด็กม.6 ที่ติดปีนั้นเลย เค้าอาจจะเริ่มอ่านหนังสือตั้งแต่ม.4 เค้ายอมเหนื่อยมาตลอด 3 ปี แต่เราไม่ใช่ ก็สมเหตุสมผลแล้วหล่ะค่ะ เราไม่อยากให้ทุกคนท้อ แล้วก็หยุดเดิน แน่นอนว่าคนที่ไม่เคยอ่านหนังสือมาก่อน มันก็เริ่มต้นยากพอสมควร แล้วระหว่างทางสำหรับคนที่ไม่มีพื้นฐานด้วยแล้ว ก็ยิ่งยากไปใหญ่ เหนื่อยได้ ท้อได้ แต่อย่าหยุดฝัน  เราคิดว่าทุกคนต้องเจอปัญหา ก็ขอให้ใจเย็นๆ ค่อยๆแก้ไป พอเวลาผ่าน ปัญหาก็จะจางลงเองขอให้ทุกคนหาวิธีเติมไฟให้ฝันอย่างสม่ำเสมอ มีเป้าหมายที่ชัดเจน สักวันหนึ่งผลของการกระทำของเรามันก็จะตอบแทนตัวเราเอง อดทน เป็นกำลังใจให้ทุกคน สู้ๆนะคะ

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

ติดหมอแล้วนะ

แนะนำการอ่านหนังสือเป็นวิชา

วางแผนอ่านหนังสือ