คนมีฝัน
ทุกคนมีความฝัน
แต่หลายคนพอเจออุปสรรคก็เลือกที่จะทิ้งความฝันไป สำหรับเรา การเสียเวลาไป 2
ปีแต่กลับได้เริ่มต้นความฝัน เราว่าคุ้มค่ะ
เพราะชีวิตของเราไม่รู้ว่าจะตายวันหรือตายพรุ่ง ถ้าได้ทำฝันของตัวเอง
ไม่ทรยศใจตัวเอง ก็รู้สึกว่าได้ใช้ชีวิตแล้ว เราเชื่อว่าที่เราเสียเวลา 2
ปีไปมันก็สมเหตุสมผลนะ เพราะม.ปลายเราไม่อ่านหนังสือเลย ตอนหยุด 1 ปี
เราก็แพ้ใจตัวเอง มันก็ยังไม่ถึงเวลาที่ควรจะติด ถ้าเราไปเทียบกับเด็กม.6
ที่ติดปีนั้นเลย เค้าอาจจะเริ่มอ่านหนังสือตั้งแต่ม.4 เค้ายอมเหนื่อยมาตลอด 3 ปี
แต่เราไม่ใช่ ก็สมเหตุสมผลแล้วหล่ะค่ะ เราไม่อยากให้ทุกคนท้อ แล้วก็หยุดเดิน
แน่นอนว่าคนที่ไม่เคยอ่านหนังสือมาก่อน มันก็เริ่มต้นยากพอสมควร
แล้วระหว่างทางสำหรับคนที่ไม่มีพื้นฐานด้วยแล้ว ก็ยิ่งยากไปใหญ่ เหนื่อยได้ ท้อได้
แต่อย่าหยุดฝัน เราคิดว่าทุกคนต้องเจอปัญหา
ก็ขอให้ใจเย็นๆ ค่อยๆแก้ไป พอเวลาผ่าน ปัญหาก็จะจางลงเองขอให้ทุกคนหาวิธีเติมไฟให้ฝันอย่างสม่ำเสมอ
มีเป้าหมายที่ชัดเจน สักวันหนึ่งผลของการกระทำของเรามันก็จะตอบแทนตัวเราเอง อดทน
เป็นกำลังใจให้ทุกคน สู้ๆนะคะ
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น